• Yiannis Logiotatides

Μάτι Αττικής-Μια εβδομάδα μετά

Ενημερώθηκε: 6 Μαρ 2019



Πέρασε ήδη μια εβδομάδα από το θλιβερό γεγονός της καταστροφής στο Μάτι Αττικής, με τον άδικο χαμό τόσων ανθρώπων. Οι ψυχές των ανθρώπων που χάθηκαν, που όλο και αυξάνονται, περιφέρονται στον τόπο της καταστροφής που πριν από λίγο ήταν τόπος αναψυχής και απόλαυσης. Οι περιουσίες που χάθηκαν είναι πολλές όμως οι περισσότερες απ' αυτές μπορούν να δημιουργηθούν και πάλι με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, οι άνθρωποι όμως που χάνονται πρόωρα και τόσο τραγικά, δεν είναι δυνατό να επιστρέψουν, να δώσουν τροφή στο συναίσθημα και να καλύψουν τα τεράστια κενά που αφήνουν στον ψυχικό κόσμο των οικείων τους, της τοπικής αλλά και της ευρύτερης κοινωνίας. Ας οδηγήσουμε την σκέψη μας για λίγο στους ανθρώπους που χάθηκαν περισσότερο στα μικρά παιδιά. Ας προσπαθήσουμε να έρθουμε για λίγο στην θέση των οικογενειών που έχουν απώλειες μελών και να αισθανθούμε μαζί τους, έχοντας παιδιά και εγγόνια, τον πόνο που αισθάνονται.

Αυτά τα παιδιά, που με την σειρά τους έπεσαν θύματα της ματαιοδοξίας των γονιών και των παππούδων, με την έντονη μεταπολεμική αντίληψη " να έχουμε ένα κομμάτι γης για τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας, όπου νάνε και όπως νάνε". Αυτή η αντίληψη " του όπως νάνε και μετά βλέπουμε" στην μεζούρα του χρόνου γίνεται καθεστώς και δικαίωμα, ανεξάρτητα αν αυτό είναι αντίθετο με τους νόμους και τους κανόνες ασφαλείας των ιδίων και των παιδιών τους, ποιος θυμάται άλλωστε πως ξεκίνησε η ιστορία με τα οικόπεδα. Στην αρχή ήταν κήποι στην συνέχεια όταν η ζήτηση της περιοχής , λόγω του πρασίνου, άρχισε να γίνεται αισθητή, το δαιμόνιο του Έλληνα, έκοψε οικόπεδα με όσο το δυνατό μικρότερους δρόμους για μεγαλύτερο κέρδος. Όταν κόπηκαν τα οικόπεδα αυτά ο αριθμός των αυτοκινήτων ήταν πάρα πολύ μικρός, έτσι καταλήγουμε στο τραγικό γεγονός να έχουμε στενούς δρόμους, να μην μπορούν να περάσουν δύο αυτοκίνητα, να χτίζουμε στα ρέματα, αδιαφορώντας για την καταιγίδα που έρχεται, να είναι φραγμένες οι διέξοδοι προς την παραλία γιατί έτσι ορίζουν και αποφασίζουν οι παράνομοι όμοροι και τυχεροί ιδιοκτήτες με θέα την θάλασσα,εις βάρος αυτών που είναι πιο πίσω, ο διπλανός ιδιοκτήτης να μην κόβει τα χόρτα στην αυλή του και να κινδυνεύει το σπίτι του γείτονα, και το κυριότερο να μην μπορεί να περάσει ένα πυροσβεστικό ή ένα ασθενοφόρο σε ώρες αιχμής, πόσο μάλλον ώρες πανικού. Όταν υπάρχουν τόσες αντιθέσεις αντίληψης και συμπεριφοράς σε μια μικρή κοινωνία όπως το Μάτι αλλά και σε όλες τις άλλες περιοχές με τα ίδια προβλήματα, δεν μπορούν ισχυρίζονται οι κάτοικοι (μετά την φωτιά) ότι "είμαστε σαν μία οικογένεια" γιατί επικρατεί το "εγωιστικό δίκαιο" που ανατρέπει το κοινό περί δικαίου αίσθημα και επικρατεί αναρχία με σκοπό το προσωπικό και οικογενειακό όφελος. Αυτή αντίληψη έχει σαν αποτέλεσμα να οδηγεί πρώτα τον κάτοικο της σε απώλεια περιουσίας και στη συνέχεια ζωής και δεύτερο λόγο έχει ο επισκέπτης. Αλλά το μεγαλύτερο θύμα είναι τα παιδιά, στο όνομα των οποίων γίνονται όλα κατά την άποψη των γονιών και των παππούδων " να έχει ένα κομμάτι γης και ένα μικρό σπιτάκι να κάνει τα μπάνια του". Να το έχει και να το χαίρεται αλλά να το έχει όπως πρέπει, με σεβασμό στην φύση και στον συνάνθρωπο. Έχει ακουσθεί βέβαια και αυτό "κλείνουμε τις διεξόδους για την παραλία για να μην έχουμε απρόσκλητους επισκέπτες για μπάνιο την Κυριακή και μας ενοχλούν". Με αυτή την κρατούσα άποψη διάχυτη, δεν υπάρχει σωτηρία να διορθωθεί η ήδη κατεστραμμένη στο μεγαλύτερο μέρος, περιοχή, παρά μόνο αν αλλάξει.

Ευθύνη ηθική και πολιτική έχουν όλα τα κόμματα, χωρίς καμία εξαίρεση. Η πολιτεία σε όλα τα επίπεδα ανώτερης και τοπικής αυτοδιοίκησης, αντί να είναι μπροστά με την εφαρμογή των νόμων και να βάζει τάξη και κανόνες συμπεριφοράς, παροπλίζει τους νόμους και ακολουθεί το δίκαιο του πελάτη, συγγνώμη του ψηφοφόρου, και οι πολιτικοί να σφάζονται στη ποδιά του ( ψηφοφόρου), ποιος θα νομιμοποιήσει περισσότερα από τα αυθαίρετα στο σύνολό τους ακίνητα, ανεξάρτητα αν βρίσκονται σε αιγιαλό ή ρέματα, για να έχει στο τέλος εκλογικό όφελος και χρήμα στα ταμεία του. Οι πολιτικοί είναι ο καθρέφτης του πολίτη, είμαστε εμείς που τούς ψηφίζουμε, σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής εξουσίας. Τα τελευταία γεγονότα ας λειτουργήσουν σαν φάρος μαζί μετά γεγονότα της Μάνδρας και το πολιτικό προσωπικό της χώρας ενωμένο να ενταχθεί σε ένα κοινό αγώνα ενάντια στην διαστρεβλωμένη κρατούσα κατάσταση και αντίληψη και να μην αναλώνεται σε λαϊκισμούς εκφράσεων και απόψεων με στόχο το εκλογικό όφελος.Η επερχόμενη καταστροφή στο μέλλον δεν έχει χρώμα ούτε κάνει διακρίσεις. Καταστρέφει το ίδιο πλούσιους και φτωχούς κόκκινους πράσινους και μπλε.Ας έχουμε λοιπόν μια κοινή και σωστή αντιμετώπιση των κρίσεων και μετά το τέλος της, με όσο το δυνατό λιγότερες συνέπειες, τα χρώματα μεταξύ τους, ας επιδοθούν σε όποιο πόλεμο απόψεων θέλουν. Πρώτο το πολιτικό προσωπικό πρέπει να εκπαιδευθεί στην αντιμετώπιση των ειδικών φυσικών καταστροφών και ως εκπαιδευμένο να αποφασίσει τομές χωρίς να υπολογίζει το πολιτικό κόστος, με απώλεια μικρού ή μεγαλύτερου μέρους της προσωπικής ή οικογενειακής οικοπεδικής περιουσίας των κατοίκων με στόχο την διάνοιξη των δρόμων και της πρόσβασης στην παραλία. Η κήρυξη της περιοχής σε αναδασωτέα και να παραμείνουν μόνο τα σπίτια που μπορούν, με τα αυστηρά κριτήρια του νόμου.Όλα αυτά βέβαια μπορούν να γίνουν γενικός κανόνας αντιμετώπισης για όλη την Ελλάδα που είναι γεμάτη από παρόμοιες περιπτώσεις, αυθαιρεσιών και καταπάτησης. Οι μόνιμοι κάτοικοι να υπόκεινται σε περιοδική εκπαίδευση αντίδρασης και συμπεριφοράς λόγω των ειδικών περιβαλλοντολογικών και καιρικών συνθηκών της περιοχής. Να εισαχθεί στα σχολεία το μάθημα της αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών ( ήδη γίνεται για τούς σεισμούς).

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να περιορισθούν με ευλάβεια στο έργο τους που είναι η ενημέρωση και μόνο αυτή, κατά την διάρκεια των δελτίων. Τα σενάρια, οι μη εξακριβωμένες πληροφορίες και οι δίκες προθέσεων, κάθε άλλο παρά βοηθούν τον κόσμο.

Η φύση είναι αυτή που είναι δεν μπορούμε να την αλλάξουμε. Πρέπει να γνωρίζουμε και αν δεν γνωρίζουμε, οφείλουμε να αναζητήσουμε και να μάθουμε ότι η φύση διεκδικεί αυτό που της ανήκει γιατί μας δίνει μόνο της υπεραξία του πλούτου της. Ο άνθρωπος εγωιστικά και διεκδικώντας τον πλούτο της, ξεπέρασε κατά πολύ τα όρια αυτά και τώρα υπομένει τις συνέπειες του αυτής της απληστίας, σε όλους τους τομείς των δραστηριοτήτων του. Το μυστικό είναι να έχουμε την φύση σύμμαχο και φίλο και όχι εχθρό, και αυτό μπορούμε να το πετύχουμε γνωρίζοντας όσο μπορούμε περισσότερα γι' αυτήν ανακαλύπτοντας τα όριά της, και όχι με ωχαδερφισμό και απόψεις του τύπου “δεν έχει ανάγκη αυτή” .Να αντιμετωπίζουμε την φύση σαν μέλος της κοινωνίας σαν μέλος της οικογένειάς μας.


#Writeup

1 προβολή